മലയാളം — വ്യാകരണം

• ലോപസന്ധി — ഒരു അക്ഷരം ലോപിക്കുന്നു (ഇല്ലാതാകുന്നു). ഉദാ: വരു + ഇല്ല = വരില്ല.
• ആഗമസന്ധി — പുതിയൊരു അക്ഷരം വന്നുചേരുന്നു. ഉ-കാരത്തിനു ശേഷം വ്, ഇ/ഐ-കാരത്തിനു ശേഷം യ്. ഉദാ: തിരു + ഓണം = തിരുവോണം; കൈ + അക്ഷരം = കൈയക്ഷരം.
• ദ്വിത്വസന്ധി — അക്ഷരം ഇരട്ടിക്കുന്നു. അനുസ്വാരത്തിനു ശേഷം ഖരം വന്നാൽ ഇരട്ടിക്കും. ഉദാ: മരം + കൊമ്പ് = മരക്കൊമ്പ്.
• ആദേശസന്ധി — ഒരു അക്ഷരം മറ്റൊന്നായി മാറുന്നു. ഉദാ: അവൻ + ഉടെ = അവന്റെ.
• സംസ്കൃതത്തിൽനിന്നു വന്ന പദങ്ങളിൽ സവർണദീർഘസന്ധി: അ + അ, അ + ആ എന്നിവ ചേർന്ന് ആ ആകും. ദേവ + ആലയം = ദേവാലയം.

• പൂർവപദവും ഉത്തരപദവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നോക്കുക. അതാണ് വിഭാഗം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

• പ്രത്യയം നോക്കിയാൽ വിഭക്തി പറയാം. 'രാമൻ' എന്ന പദം ഏഴ് രൂപത്തിലും ഓർത്തുവയ്ക്കുക.

• ഉപമ — 'പോലെ', 'എന്നപോലെ', 'തുല്യം' എന്നിവയുണ്ടെങ്കിൽ ഉപമ. ഉദാ: മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
• രൂപകം — ഉപമേയവും ഉപമാനവും ഒന്നാകുന്നു, താരതമ്യവാക്ക് ഇല്ല. ഉദാ: മുഖചന്ദ്രൻ.
• ഉൽപ്രേക്ഷ — 'എന്ന് തോന്നുന്നു', 'പോലും' എന്ന സംശയഭാവം. ഉദാ: മുഖം ചന്ദ്രനോ എന്ന് തോന്നി.
• അതിശയോക്തി — യാഥാർത്ഥ്യത്തിനപ്പുറമുള്ള വർണന.

• ഒരു വാക്കിന്റെ പര്യായങ്ങൾ കൂട്ടമായി പഠിക്കുക. ഒറ്റയ്ക്ക് പഠിച്ചാൽ പരീക്ഷയിൽ കൂട്ടിക്കുഴയും.

These are the mistakes, not the rules — each one is something a student who knows the topic still does under time pressure.

1. പര്യായവും വിപരീതവും കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കുക. 'ആരംഭം' എന്നതിന്റെ വിപരീതം ചോദിച്ചാൽ 'തുടക്കം' തിരഞ്ഞെടുക്കരുത് — അത് പര്യായമാണ്.
2. ഒരേ അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന പദങ്ങൾ കണ്ട് ഊഹിക്കുക. അചലം, അംബരം, അർണവം, അനിലൻ — നാലും വ്യത്യസ്ത അർത്ഥങ്ങൾ.
3. ആഗമസന്ധിയിൽ 'വ്' ഉം 'യ്' ഉം മാറ്റിയിടുക. ഉ-കാരത്തിനു ശേഷം വ്, ഇ/ഐ-കാരത്തിനു ശേഷം യ്.
4. 'പോലെ' ഉള്ള വരിയെ രൂപകം എന്ന് പറയുക. താരതമ്യവാക്ക് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് എപ്പോഴും ഉപമയാണ്.